پاسخ بر مبنای قانون مجازات اسلامی 1392 (کتاب چهارم – دیات) و آرای وحدت رویه/رویههای کارشناسی پزشکی قانونی: 1) مبانی قانونی - اصل کلی: دیه صدمات بر اعضاء و منافع در مواد 448 به بعد قانون مجازات اسلامی آمده است. ریه و قفسه سینه در زمره “اعضای داخلی” هستند و برای آنها یا دیه مقدر خاص (در موارد منصوص) یا ارش (در موارد غیرمنصوص) تعیین میشود. - ماده 448: در صورت نبود دیه مقدر، ارش تعیین میشود. - ماده 709 و بعد: قواعد کلی جراحات و صدمات به اعضاء. - مواد 560 تا 565 (کیفیت ارزیابی “نقص عضو” و “از بین رفتن منفعت”): اگر صدمه موجب از بین رفتن منفعت تنفس یا کاهش دائم آن شود، حکم آن متفاوت از صرف پارگی فیزیکی است. - ماده 709 به بعد درباره جراحات قفسه سینه (پوست و عضلات) دیههای مقدر دارند، اما آسیب به ریه در داخل قفسه سینه معمولاً منصوص جزئی ندارد و در غالب موارد ارش است مگر آنکه به از بین رفتن منفعت تنفس یا از کارافتادگی یکی از دو ریه بینجامد. 2) تفکیکهای عملی برای ارزیابی الف) صرف پارگی یا سوراخ شدن ریه بدون عارضه پایدار: - اگر پارگی/پنوموتوراکس یا هموتوراکس ایجاد شده ولی پس از درمان، با گذر زمان ترمیم شده و نقص عملکردی دائم باقی نماند، در اغلب رویهها دیه مقدر خاص ندارد و “ارش” تعیین میشود. - ارش توسط دادگاه با جلب نظر ک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
