پاسخ کلی و عملی (با استناد به قوانین ایران) اصل: اطلاعات و سوابق پزشکی جزو دادههای خصوصی و حساس فردی است و افشای بیضابطه آن میتواند نقض حریم خصوصی و حتی موجب مسئولیت کیفری/مدنی شود. با این حال، در دعاویای که وضعیت روانی یکی از طرفین مؤثر در دعواست (مانند حجر، فسخ نکاح به علت تدلیس/امراض مهم، مسئولیت کیفری، دیات، مطالبه خسارت از باب صدمات روانی، حضانت و ملاقات)، دادگاه ممکن است بررسی روانپزشکی/روانشناختی را ضروری بداند. هدف، برقراری توازن میان ضرورت کشف حقیقت و صیانت از حریم خصوصی است. مبانی قانونی و اصول مرتبط - اصل 22 و 25 قانون اساسی: حیثیت، جان، مال و حقوق افراد از تعرض مصون است؛ مکاتبات و مراسلات مصون از تجسس است (اصل محرمانگی). - ماده 648 قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات): افشای اسرار حرفهای توسط پزشک و… بدون مجوز قانونی یا رضایت، جرم است. - مواد 648 و 649 ق.م.ا. تعزیرات و نیز اصول اخلاق پزشکی: رازداری پزشکی مگر در حدود قانون یا دستور مقام صالح. - ماده 58 قانون آیین دادرسی کیفری: انتشار جریان دادرسی که منافی عفت یا مخل نظم است ممنوع؛ امکان غیرعلنی کردن جلسه. - ماده 352 قانون آیین دادرسی کیفری: دادگاه میتواند برای حفظ نظم یا اخلاق حسنه و صیانت از حیثیت اشخاص، جلسه را غیرعلنی برگزار کند. - ماده 188 و 190 ق.آ.د.ک و مقررات دادرسی: محدودسازی دست
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری