گواهی قطعیت دادنامه چیست، چه زمانی صادر میشود و چه کاربردهایی در ثبت اسناد و امور اداری دارد؟ 1) تعریف و مبانی قانونی - قطعیت دادنامه یعنی رأی دیگر قابل اعتراض در مراجع عادی (واخواهی، تجدیدنظر) یا فوقالعاده (فرجام، اعاده دادرسی در حدود قانون) نباشد یا مهلتهای اعتراض منقضی شده باشد. - مبانی: - قانون آیین دادرسی مدنی: مواد 331 به بعد (قابلیت تجدیدنظر)، 339 و 343 (مهلتها)، 354 (تاثیر عدم تجدیدنظر)، 368 به بعد (فرجام)، 426 به بعد (اعاده دادرسی)، 8 و 11 قانون اجرای احکام مدنی درباره اجرای احکام قطعی. - قانون آیین دادرسی کیفری: مواد 427 به بعد (تجدیدنظر)، 455 به بعد (فرجام)، 474 به بعد (اعاده دادرسی)، ماده 460 درباره قطعیت آراء پس از انقضای مواعد یا صدور رأی مرجع بالاتر. - گواهی قطعیت سند اداری/قضایی است که توسط دفتر شعبه صادرکننده رأی یا مرجع بالاتر، دلالت میکند که رأی قطعی شده است (یا به موجب رأی مرجع بالاتر، یا با انقضای مواعد و عدم اعتراض). 2) موارد صدور گواهی قطعیت - با انقضای مهلتهای واخواهی/تجدیدنظر/فرجام و عدم ثبت اعتراض. - پس از صدور رأی مرجع تجدیدنظر یا دیوان عالی کشور که ذاتاً قطعی است. - در احکام غیابی، پس از انقضای مهلت واخواهی و تجدیدنظر حسب مورد. - در تصمیمات غیرقابل اعتراض به حکم قانون، از بدو امر قطعیاند و دفتر میتواند گواهی قطعیت بدهد. 3) آثار قطعیت و ضرورت گواهی - اجرای حکم: وفق ماده 1 و 8 قانون اجرای احکام مدنی، اجرای احکام منوط به قطعی بودن است. واحد اجرا بدون گواهی یا احراز قطعیت، پرونده را به جریان نمیاندازد. - اعتبار امر مختومه: رأی قطع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری