برگزاری برنامه‌های سیاسی و انتخاباتی در مسجد چه محدودیت‌هایی دارد؟

خلاصه حقوقی - مسجد، بنابر قوانین ایران، محل عبادت و امور دینی ـ فرهنگی است و بهره‌برداری سیاسی، حزبی و انتخاباتی در آن محدود و عمدتاً ممنوع است. - هیأت امنا مکلف‌اند از هرگونه اقدام یا اجازه‌ای که موجب «تبلیغات انتخاباتی»، «تجمعات جناحی»، «سوءاستفاده از امکانات مسجد» یا «اختلال در شأن و کارکرد مذهبی مسجد» شود، جلوگیری کنند. - نقض این حدود می‌تواند مسئولیت اداری/انضباطی برای هیأت امنا، مسئولیت قانونی برای کاندیدا/ستاد، و حتی تبعات کیفری (در صورت اخلال، توهین به مقدسات، یا استفاده غیرمجاز از اموال عمومی) به‌دنبال داشته باشد. مبنای قانونی و مقررات مرتبط 1) قانون اساسی و قوانین عام مرتبط با اماکن مذهبی - اصل 22 و 23 و 26 قانون اساسی: صیانت از حیثیت اشخاص، منع تفتیش عقاید و آزادی اجتماعات/احزاب در چارچوب قانون؛ اما این آزادی‌ها در اماکن مذهبی تابع قوانین خاص و موازین شرعی است. - ماده 1 و 2 قانون حمایت از مساجد (مصوبات و آیین‌نامه‌های مرتبط با سازمان اوقاف و امور خیریه و شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه) عرفاً مسجد را محل عبادت و فعالیت‌های دینی ـ فرهنگی تعریف می‌کند و مدیریت آن را در چارچوب مراجع ذی‌صلاح دینی و اوقافی قرار می‌دهد. 2) قانون انتخابات و مقررات تبلیغات - قوانین انتخابات (ریاست‌جمهوری، مجلس شورای اسلام