پاسخ کوتاه: لایحه تکمیلی الزام شکلی ویژهای خارج از قواعد عمومی ندارد، اما برای مؤثر بودن باید شامل مشخصات پرونده، ارجاع دقیق به دادخواست/شکایت و تصمیمات قبلی، بیان منظم و مستدل نکات جدید، ادله و مستندات پیوست، خواسته صریح و نتیجهگیری، و رعایت تشریفات امضا و تقدیم در مهلتهای قانونی باشد. در دعاوی حقوقی به مواد 51 و 58 و 62 قانون آیین دادرسی مدنی و در امور کیفری به مواد 168 و 194 و 350 قانون آیین دادرسی کیفری میتوان استناد کرد. راهنمای عملی و اجزای الزامی/ضروری لایحه تکمیلی: 1) مشخصات هویتی و ثبتی - شماره پرونده، شعبه، مرجع رسیدگی (دادگاه/دادسرا/دادگاه تجدیدنظر/دیوان عالی). - مشخصات طرفین و وکلا به نحو مندرج در صورتجلسات یا دادخواست اولیه. - عنوان دقیق: «لایحه تکمیلی» با قید اینکه ناظر به کدام جلسه، اخطار، نظریه کارشناس، یا لایحه طرف مقابل است. مستند: ق.آ.د.م مواد 51 و 62 در لزوم درج مشخصات و امکان تقدیم لوایح؛ ق.آ.د.ک مواد 168، 194 در تنظیم اظهارات و لوایح دفاعی. 2) سابقه و محدوده لایحه - شرح مختصر روند رسیدگی تا کنون: تاریخ ثبت دادخواست/کیفرخواست، تصمیمات مهم (قرار کارشناسی، نظریه کارش
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری