چگونه از مهلت ده‌روزه به‌طور راهبردی استفاده کنیم؟

در نقش وکیل دادگستری، ابتدا باید روشن کنیم منظور از «مهلت ده‌روزه در اجرای احکام» کدام مهلت است؛ زیرا در قانون آیین دادرسی مدنی و قانون اجرای احکام مدنی چندین مهلت ۱۰ روزه با آثار متفاوت وجود دارد. رایج‌ترین آن‌ها: - مهلت ۱۰ روزه آغاز اجرای حکم پس از ابلاغ اجراییه به محکوم‌علیه (مواد 34 و 36 قانون اجرای احکام مدنی) - مهلت ۱۰ روزه برای معرفی اموال جهت توقیف از سوی محکوم‌له در برخی رویه‌ها/اخطاریه‌ها - مهلت ۱۰ روزه اعتراض ثالث اجرایی نسبت به عملیات اجرایی از تاریخ اطلاع (ماده 146 ق.ا.ح.م با قید «تا قبل از پایان عملیات»، در عمل هرچه سریع‌تر) - مهلت ۱۰ روزه واخواهی در برخی احکام غیابی (در آیین دادرسی مدنی: 20 روز برای مقیم ایران؛ اما در اجرای احکام، برخی تصمیمات واحد اجرا ۱۰ روزه قابل شکایت است) - مهلت ۱۰ روزه شکایت از تصمیمات مدیر اجرا نزد دادگاه صادرکننده حکم (ماده 26 ق.ا.ح.م) در عمل، وقتی از «مهلت ده‌روزه» صحبت می‌شود، غالباً منظور فاصله ۱۰ روز پس از ابلاغ اجراییه تا شروع اقدامات قهری (توقیف و…)، مطابق مواد 34 و 36 قانون اجرای احکام مدنی است. در این بازه، محکوم‌علیه باید مفاد اجراییه را طوعاً اجرا کند، والا اجرای قهری آغاز می‌شود. راهبردهای کاربردی برای استفاده هوشمندانه از مهلت ده‌روزه برای محکوم‌علیه (بدهکار/محکوم): 1) پرداخت یا تقسیط هوشمند: - اگر توان پرداخت یکجای محکوم‌به را ندارید، ظرف همین ۱۰ روز درخواست تقسیط مستند به ماده 11 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی 1394 (ارائه اسناد مالی، فهرست اموال، گ