چه توصیه‌های عملی برای موفقیت در اعاده دادرسی دارید؟

راهنمای جامع اعاده دادرسی در دادگاه‌های صلح و توصیه‌های عملی برای موفقیت 1) مبنای حقوقی اعاده دادرسی - در آیین دادرسی مدنی: مواد 426 تا 441 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی (ق.آ.د.م) مرجع اصلی اعاده دادرسی نسبت به احکام قطعی مدنی است. اعاده دادرسی یک طریق فوق‌العاده اعتراض به احکام قطعی است و فقط در جهات احصاشده ممکن است. - در آیین دادرسی کیفری: مواد 474 تا 477 قانون آیین دادرسی کیفری ناظر بر اعاده دادرسی کیفری است. در دعاوی کیفری، اعاده دادرسی عمدتاً نسبت به احکام قطعی محکومیت کاربرد دارد. - دادگاه‌های صلح: اگر منظور شما شوراهای حل اختلاف/دادگاه‌های صلح باشد، ملاک همان قواعد عام اعاده دادرسی است؛ یعنی هرگاه رأی آن مرجع به‌عنوان حکم قطعی محسوب شود و قانون امکان اعاده را پیش‌بینی کرده باشد، جهات و تشریفات اعاده دادرسی مطابق قواعد عام اعمال می‌شود. در امور حقوقی شورا، قواعد ق.آ.د.م (مواد 426 به بعد) و در امور کیفری مربوط، قواعد ق.آ.د.ک (مواد 474 به بعد) اعمال می‌شود. 2) انواع و جهات اعاده دادرسی (حقوقی – مواد 426 و 427 ق.آ.د.م) اعاده دادرسی حقوقی فقط در جهات زیر پذیرفته می‌شود: - مخالف بودن مفاد حکم با یکدیگر (تعارض مندرج در یک حکم) یا با حکم دیگر بین همان اصحاب دعوا و نسبت به همان موضوع و سبب، بدون جهت قانونی (مواد 426 بند 1 و 426 بند 6). - صدور حکم بیش از خواسته یا نسبت به چیزی که خواسته نشده (بند 2). - وجود اسناد یا اوراق جعلی یا گواهی دروغ مؤثر که در حکم مؤثر بوده و جعلیت/کذب بعداً احراز شود (بند 3). - به‌دست آمدن اسناد جدید که در جریان دادرسی مکتوم