خلع لباس در حوزههای علمیه به معنای سلب «لباس روحانیت» (عمامه و عبا) از طلبه یا روحانی است و جنبه انتظامی-انضباطی درونسازمانی دارد؛ نه یک مجازات کیفری به معنای قانون مجازات اسلامی. این تصمیم معمولاً توسط مراجع ذیصلاح حوزوی (مانند دادگاههای ویژه روحانیت در مورد روحانیون دارای شأن روحانیت، و شوراها/هیئتهای انضباطیِ مراکز مدیریت حوزه برای طلاب) اتخاذ میشود. آثار آن بیشتر حیثیتی و صنفی است: فرد از پوشیدن لباس روحانیت و بهرهمندی از عناوین و برخی مزایای صنفی مرتبط منع میگردد. مراجع و مبانی قانونی/آییننامهای: - دادگاه ویژه روحانیت: بر اساس فرمان امام خمینی و آییننامههای اختصاصی، صلاحیت رسیدگی به تخلفات و جرایم روحانیون را دارد و میتواند مجازاتهای انتظامی تا خلع لباس را اعمال کند. این سازوکار خارج از مجموعه قانون آیین دادرسی کیفری عمومی عمل میکند، اما د
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری