پاسخ کلی و عملی (با استناد به قوانین و رویه): 1) مبنای حقوقی «احراز شهادت» - قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران (مصوب 1391 با اصلاحات بعدی)، مواد مرتبط با تعریف شهید و مشمولان، و آییننامههای اجرایی بنیاد شهید و امور ایثارگران، مبنای اصلیاند. - آییننامه تعیین و احراز مصادیق شهید، جانباز و … (مصوبات هیئت وزیران و دستورالعملهای بنیاد) جزئیات معیارها و مرجع تشخیص را مشخص میکند. - برای نیروهای مسلح: مقررات خاص نیروهای مسلح (ارتش، سپاه، ناجا/فراجا) و آییننامههای کمیسیونهای تخصصی (کمیسیون ماده 20 یا کمیسیونهای مشابه) مرجع اولیه تشخیص «فوت در حین انجام وظیفه» و «فوت در راه دفاع از امنیت/مرزها» هستند. - طبق تفسیرهای جاری، شهید کسی است که جان خود را در راه انجام مأموریتهای دفاعی-امنیتی، مقابله با دشمن، تروریسم، یا حوادث مرتبط با مأموریت (اعم از مستقیم رزمی یا در حکم آن) از دست میدهد. «فوت حین خدمت» الزاماً مساوی «شهید» نیست؛ اما ممکن است در صورت وجود رابطه سببیت مأموریتی، به «شهید» یا «جانباخته راه خدمت» (شامل شهید، در حکم شهید، جانباخته خدمت) ارتقاء یابد. 2) مسیر اداری احراز عنوان - شروع: تشکیل پرونده در یگان/سازمان خدمتی یا اداره کل بنیاد شهید استان محل پرونده به همراه: - گزارش وقوع حادثه، صورتجلسه یگان، گزارش هیئت رسیدگی به سوانح، نقشه وظیفه/ماموریت، تاییدیه مافوق. - مدارک پزشکی-قانونی (گواهی فوت، گزار
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری