تفاوت تعهد قراردادی با امانت کیفری چیست؟

پاسخ به‌صورت کاربردی و با تکیه بر قوانین ایران: 1) تعریف و عناصر هر کدام - تعهد قراردادی (مدنی/تجاری): - ماهیت: تعهد ناشی از قرارداد یا الزامات مدنی (مواد 10، 219، 221 تا 230 قانون مدنی). - عنصر محوری: نقض تعهد (عدم انجام، تأخیر، انجام ناقص). مسئولیت معمولاً جبرانی و مالی است. - سوءنیت: لازم نیست؛ حتی بدون تقصیر در برخی موارد (در صورت تعهد به نتیجه) مسئولیت مدنی ممکن است ثابت شود. - ضمانت اجرا: خسارت، الزام به ایفای تعهد، حق فسخ، وجه التزام (مواد 226، 227، 230 ق.م و قواعد عام مسئولیت مدنی). - امانت کیفری (خیانت در امانت): - مستند قانونی: ماده 674 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات 1375) و آرای وحدت رویه/هیأت عمومی دیوان عالی کشور در تبیین عناصر. در عمل به ماده 674 و رویه، تحویل مال به‌صورت قانونی (به یکی از عقود امانی مثل ودیعه، اجاره، عاریه، رهن، نمایندگی، یا هر عنوان موجب سپردن) و سپس تصاحب، استعمال، تلف یا مفقود کردن به ضرر مالک با سوءنیت لازم است. - عناصر چهارگانه: 1) مال عینی یا اوراق/اسناد دارای ارزش مالی قابل تسلیم؛ 2) سپرده شدن مشروع و ارادی مال به متهم (تحویل قبلی به اعتماد مالک، نه ربایش)؛ 3) رفتار مجرمانه پسینی: استعمال، تصاحب، اتلاف یا