پاسخ کوتاه: بله، نگرانیهای بهداشتی میتواند یکی از مبانی اعتراض به نصب دکل مخابراتی باشد، اما بهتنهایی و بدون ارائه مستندات تخصصی و ارجاع به استانداردهای مصوب معمولاً برای جلوگیری از نصب کافی نیست. راهکار مؤثر، طرح اعتراض مبتنی بر مجموعهای از مبانی حقوقی، فنی، شهری و زیستمحیطی است. راهنمای عملی اعتراض (گامبهگام) 1) بررسی مجوزها و مرجع صادرکننده - استعلام از شهرداری منطقه یا دهیاری: آیا پروانه یا مجوز نصب صادر شده است؟ مطابق مقررات شهرداریها (مواد 55 و 100 قانون شهرداری و آییننامههای محلی)، نصب دکل در محدوده و حریم شهر مستلزم اخذ پروانه و رعایت طرحهای شهری است. - استعلام از سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی (رگولاتوری): اپراتور باید پروانه فعالیت داشته و شرایط فنی و ایمنی را طبق مقررات رگولاتوری رعایت کند. مبنای نظارتی، مصوبات کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات و استانداردهای ملی/بینالمللی تابش غیریونی است. - استعلام از شرکت مخابرات/اپراتور: مکانیابی، ارتفاع، توان فرستنده، نوع آنتن، فاصله از کاربریهای حساس (مدرسه، بیمارستان). 2) مبانی حقوقی قابل استناد - قانون شهرداری و طرحهای شهری: استناد به لزوم رعایت ضوابط کاربری اراضی، حریمهای ایمنی، حقوق ارتفاقی و عدم ایجاد مزاحمت برای سکنه (بند 20 ماده 55 قانون شهرداری درباره پیشگیری از مزاحمت و ممانعت از کارهایی که مخل سلامت و آسایش عمومی است). - قانون هوای پاک و ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
