عذر موجه برای عدم حضور شاکی در دادگاه، در حقوق ایران بهطور مشخص در قانون آیین دادرسی کیفری پیشبینی شده است. مهمترین مستند قانونی، ماده 178 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و تبصرههای مربوط است که موارد «عذر موجه» برای عدم حضور اصحاب دعوا و شهود را برمیشمارد. بر اساس رویه و نص قانون، موارد زیر عموماً بهعنوان عذر موجه پذیرفته میشود: - بیماری سخت یا ناگهانی: بهنحوی که حضور در دادگاه مقدور یا معقول نباشد. ارائه گواهی معتبر پزشکی (ترجیحاً از مراکز درمانی رسمی) لازم است. مستند: ماده 178 ق.آ.د.ک. - فوت یا بیماری سخت همسر، والدین، اولاد یا از اقارب نزدیک: بهویژه در ایام نزدیک به جلسه. معمولاً نسبتهای نسبی و سببی درجه یک و دو عرفاً پذیرفته میشوند. مستند: ماده 178. - حوادث قهری و خارج از اراده: مانند سیل، زلزله، برف و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری