نتایج ارزیابی روان‌شناختی چگونه تفسیر می‌شود؟

نتیجه ارزیابی روان‌شناختی متقاضیان فرزندخواندگی در ایران، بخشی از فرآیند «احراز صلاحیت اخلاقی، روانی و تربیتی» است و مبنای تصمیم‌گیری سازمان بهزیستی و در نهایت دادگاه خانواده برای صدور حکم سرپرستی قرار می‌گیرد. چارچوب حقوقی اصلی عبارت است از: - قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست مصوب 1392 (به‌ویژه مواد 5، 6، 8، 10 و 12) - آیین‌نامه اجرایی قانون مذکور مصوب هیأت وزیران (مواد مربوط به تحقیقات اجتماعی و ارزیابی روان‌شناختی توسط بهزیستی) - دستورالعمل‌های داخلی سازمان بهزیستی درباره ارزیابی‌های روان‌سنجی و مددکاری مبنای قانونی و نقش ارزیابی - ماده 6 قانون 1392: احراز تمکن، صلاحیت اخلاقی و توانایی جسمی و روانی متقاضیان شرط پذیرش است. سازمان بهزیستی مکلف به انجام تحقیقات و ارزیابی‌های لازم است. - ماده 10 و 12: نظر کارشناسی بهزیستی (از جمله گزارش مددکاری و روان‌شناسی) به دادگاه ارائه می‌شود و دادگاه در صدور حکم سرپرستی به آن استناد می‌کند. - نتیجه: ارزیابی روان‌شناختی «یکی از ادله» است؛ تصمیم نهایی با قاضی است، اما در عمل گ