اجرای رأی پس از تجدیدنظر در استان تهران (و به طور کلی در ایران) بسته به نوع پرونده (کیفری یا حقوقی) و نتیجه تجدیدنظر، مطابق مقررات آیین دادرسی کیفری و مدنی انجام میشود. خلاصه عملیاتی و مراحل را به تفکیک میآورم: 1) وضعیت رأی در مرحله تجدیدنظر - اصل بر توقف اجرای رأی بدوی است تا زمان صدور رأی قطعی در تجدیدنظر، مگر در مواردی که قانوناً رأی بدوی «قابل اجرا به طور موقت» باشد یا قرار اجرای موقت صادر شده باشد. - حقوقی: وفق مواد 299، 302، 303 و بهویژه 347 و 351 قانون آیین دادرسی مدنی، آراء بدوی اصولاً قابل تجدیدنظرند و تا قطعیت اجرا نمیشوند، مگر در موارد اجرای موقت (مواد 310 تا 325 ق.آ.د.م). برای اجرای موقت باید یا قانوناً تصریح شده باشد یا دادگاه قرار دهد (معمولاً با تأمین). - کیفری: طبق ماده 455 و 456 قانون آیین دادرسی کیفری 1392، تجدیدنظرخواهی اجرای حکم را متوقف میکند، مگر در موارد استثنایی (مانند برخی مجازاتهای تعزیری درجه خفیف یا قرارهای تأمین مالی)، اما عملاً اجرای مجازاتها تا قطعی شدن حکم متوقف است، بهجز مواردی که قانوناً فوراً لازمالاجراست (مثلاً برخی قرارها، ضبط تأمین، هزینهها). 2) پس از صدور رأی تجدیدنظر (مرحله قطعیت) - قطعیت رأی: رأی دادگاه تجدیدنظر استان به موجب ماده 371 ق.آ.د.م (حقوقی) و ماده 468 ق.آ.د.ک (کیفری) قطعی است، مگر در موارد استثنایی اعاده دادرسی یا فرجام در موارد منصوص. - ابلاغ:
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری