راهنمای کامل اصلاح رأی در دیوان عدالت اداری – رایجترین خطاها در طرح درخواست اصلاح رأی چکیده: اصلاح رأی در دیوان عدالت اداری مکانیزمی محدود و استثنایی است که صرفاً برای رفع اشتباهات شکلی و محاسباتی، سهو قلم و نارسانویسی به کار میرود؛ نه برای تجدیدنظر ماهوی. مبانی قانونی: ماده ۹۱ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ و ماده ۴۳ همان قانون (در خصوص اشتباهات رأی)، بهعلاوه قواعد مرتبط با مهلتها و قابلیت شکایت از تصمیمات هیأتها و شعب. الف) مبانی و حدود قانونی اصلاح رأی - ماده ۹۱ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری: شعبه صادرکننده رأی میتواند در صورت وجود اشتباهات مادی، سهو قلم، اغلاط محاسباتی و موارد مشابه، رأساً یا به درخواست ذینفع، رأی را اصلاح کند. تصمیم اصلاحی به طرفین ابلاغ میشود و جزء لاینفک رأی است. - تمایز با اعاده دادرسی و تجدیدنظر: اصلاح رأی برای تصحیح اشتباهات ظاهری است؛ نه تغییر ماهیت رأی یا رسیدگی مجدد. برای ایرادات ماهوی باید از طرق فوقالعاده مانند اعاده دادرسی (مواد ۹۸ به بعد) یا شکایت از آرای هیأت عمومی (در موارد خاص) استفاده کرد. - مرجع صالح: شعبه صادرکننده رأی، نه شعبه دیگر و نه هیأت عمومی. - زمان: قانون مهلت صریح تنگنظرانه برای طرح «درخواست اصلاح رأی» مقرر نکرده، اما فوریت اقدام به محض کشف اشتباه توصیه میشود و تا زمانیکه رأی در حال اجراست یا اثر دارد، طرح درخواست وجاهت دارد. در عمل، همزمانی با فرآیند ابلاغ ی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری