پاسخ کوتاه: اصل بر این است که قرارداد تابع قصد مشترک طرفین است و خطخوردگیها، الحاقات و حاشیهنویسیها در صورتی که بهنحو معتبر (با امضا/پاراف طرفین یا وفق رویه ثابت معاملاتی) تنفیذ شده باشند، در حکم اصلاح مفاد قرارداد بوده و بر متن چاپی/تایپی مقدم میشوند. در نبودِ تنفیذ معتبر، خطخوردگی میتواند قرینهای بر اختلاف یا ابهام باشد و به نفع حفظ متن اصلی یا به نفع متعهدٌعلیه تفسیر شود. بهترین راهکار، پاراف طرفین کنار هر خطخوردگی، ذکر تاریخ و شمارهگذاری اصلاحات و درج بند «ترتیب اولویت اسناد» است. تحلیل حقوقی و استنادات: 1) معیار اصلی تفسیر: قصد مشترک طرفین - ماده 191 و 196 قانون مدنی: تحقق و آثار عقد تابع قصد انشاء و جهت معامله است؛ اشتباه در قلم یا عبارت به تنهایی تعیینکننده نیست، ملاک اراده مشترک است. - ماده 224 قانون مدنی: الفاظ عقود محمول بر معانی عرفیه است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. خط خوردگیِ معتبر میتواند همان «خلاف عرف ظاهر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری