تعریف فرزندخواندگی در قانون ایران و تفاوت آن با نسب خونی 1) تعریف فرزندخواندگی در حقوق ایران - مبنای قانونی: قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست مصوب 1392 (با اصلاحات بعدی) و آییننامههای مرتبط. - ماهیت: در حقوق ایران، «فرزندخواندگی» به معنای ایجاد رابطه حضانت، نگهداری و سرپرستی حقوقی میان سرپرست و کودک است که آثار کامل نسب خونی (مانند توارث و ایجاد قرابت نسبی تام) را ایجاد نمیکند؛ بلکه مجموعهای از حقوق و تکالیف معین و محدود میان سرپرست و طفل برقرار میشود. - شرایط کلی: زوجین فاقد فرزند یا دارای شرایط مقرر، زنان مجرد واجد شرایط، و برخی موارد خاص میتوانند تقاضای سرپرستی کنند. مرجع رسیدگی، دادگاه خانواده با اعلام نظر سازمان بهزیستی است. پس از صدور حکم سرپرستی دائم، آثار حقوقی آن برقرار میشود. (مواد 3 تا 21 قانون 1392) 2) تفاوت با نسب خونی (نَسَب) - نسب در فقه و قانون مدنی: رابطه خونی پدر-مادر و فرزند که تمام آثار نسبی را بهدنبال دارد؛ از جمله توارث، ولایت قهری پدر (و جد پدر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری