مرجع رسیدگی و فرایند اثبات چگونه است؟

پاسخ به‌صورت کاربردی و مستند به قوانین ایران: 1) متن و فلسفه ماده 688 قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات) - ماده 688 ق.م.ا. (تعزیرات مصوب 1375 با اصلاحات بعدی) مقرر می‌کند: هر اقدامی که تهدید علیه بهداشت عمومی شناخته شود، از قبیل آلوده ساختن آب آشامیدنی یا توزیع آب آلوده، دفع غیربهداشتی فضولات انسانی و دامی و پسماندها، ریختن مواد مسموم‌کننده در رودخانه‌ها، رهاسازی فاضلاب، زباله‌گردانی و حمل‌ونقل غیربهداشتی مواد غذایی، احداث محل‌های غیرمجاز دفع پسماند، خودداری مراکز تولیدی-صنعتی-دامداری از نصب و بهره‌برداری از سیستم‌های تصفیه و کنترل آلودگی و… که طبق مقررات “تهدید علیه بهداشت عمومی” محسوب می‌شود، جرم است. مجازات آن حبس یا جزای نقدی یا هر دوست. تشخیص مصادیق، طبق تبصره ماده، با وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است. - این ماده یک “جرم عمومی” در حوزه سلامت/محیط‌زیست است و عنصر قانونی آن علاوه بر متن ماده، آیین‌نامه‌ها و ضوابط بهداشتی و محیط‌زیستی است که تعیین می‌کنند چه رفتاری تهدید علیه بهداشت عمومی است. 2) مهم‌ترین مصادیق عملی (نمونه‌های متعارف در رویه) - آلوده‌سازی آب‌های سطحی و زیرزمینی: رهاسازی پساب صنعتی/بیمارستانی/دامداری بدون تصفیه در رودخانه یا چاه جذبی؛ اختلاط آب آشامیدنی با منابع غیرمجاز. - دفع غیربهداشتی پسماند و فاضلاب: سوزاندن زباله در فضای باز، دفن غیراصولی پسماند عفونی یا صنعتی، رهاسازی فاضلاب به معابر یا مزارع. - تولید، نگهداری، حمل و عرضه مواد غذایی به‌صورت غیربهداشتی: کارگاه‌های فاقد پروانه بهداشتی، سردنکردن محصولات فاسدشدنی، حمل لاشه دامی بدون رعایت زنجیره سرد. - استفاده و توزیع آب یا یخ غیربهداشتی در مراکز عمومی. - عدم نصب و بهره‌برداری از سیستم‌های