راهنمای حقوقی صدور شناسنامه برای فرزند حاصل از رحم جایگزین و نقش مراکز ناباروری 1) مبنای حقوقی کلی - در حقوق ایران، قانون خاص جامع درباره رحم جایگزین تصویب نشده، اما رویه قضایی و مقررات پراکنده (بهویژه ماده ۱۶ و ۱۷ قانون ثبت احوال، مواد ۹۷۵ و ۹۷۶ و ۱۱۵۸ به بعد قانون مدنی در نسب، و آییننامهها/بخشنامههای سازمان ثبت احوال) مسیر عملی را روشن کردهاند. - در عمل، اثبات نسب ژنتیکی طفل به والدین متقاضی (پدر و مادر ژنتیکی) و تمایز او از مادر حامل، با مدارک پزشکی مؤید فرایند درمان ناباروری و قرارداد رحم جایگزین انجام میشود. سپس با دستور مرجع قضایی (دادگاه خانواده) یا حسب مورد با معرفینامه رسمی به ثبت احوال، شناسنامه برای طفل صادر میگردد. 2) گامهای اجرایی صدور شناسنامه - قرارداد و رضایتنامهها: قرارداد رحم جایگزین بین والدین متقاضی و زن حامل با نظارت مرکز ناباروری منعقد و امضاهای قانونی اخذ میشود. رضایتنامه همسر زن حامل (در صورت تأهل) معمولاً لازم است. این اسناد در پرونده پزشکی ضبط میشود. - مدارک پزشکی: مدارکی مانند گزارش انتقال جنین (IVF/ICSI)، تعیین منشأ گامتها (تخمک/اسپرم)، گزارش سونوگرافیهای دوران بارداری، گواهی تولد در مرکز درمانی، و هرگونه کد رهگیری درمان ناباروری در پرونده ثبت میشود. - مراجعه به دادگاه یا ثبت احوال:
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری