در ادعای قصور پزشکی، مهمترین اسناد همان مدارکی هستند که بتوانند رابطه میان «اقدام یا ترک فعل ناقص پزشک/مرکز درمانی»، «خطای فنی/تخلف از موازین علمی و نظامات دولتی»، و «ورود ضرر (مرگ/آسیب)» را اثبات کنند. با توجه به قوانین ایران (از جمله قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، مواد ۴۹۵ تا ۴۹۷ درباره مسئولیت حرفهای پزشک، و آییننامهها و دستورالعملهای وزارت بهداشت در خصوص پروندههای پزشکی)، این دسته اسناد معمولاً اهمیت بیشتری دارند: 1) پرونده پزشکی کامل بیمار - برگه پذیرش، شرح حال اولیه، معاینه فیزیکی، علائم حیاتی، برگههای تریاژ اورژانس. - دستورات پزشک (Orders) و نسخهها، دستور و گزارشهای مشاورههای تخصصی. - گزارشهای پرستاری (Nursing notes) و ثبت مراقبتها، پایش علائم حیاتی، تغییر وضعیت بیمار. - گزارشهای بیهوشی و اتاق عمل، برگههای Check-list ایمنی جراحی (Time-out)، گزارش عمل جراحی. - نتایج آزمایشگاه و تصویربرداری به همراه درخواستها و تفسیرها. - برگههای احیای قلبی ریوی (Code blue record) و شرح اقدامات لحظهبهلحظه. - فرم ترخیص و خلاصه پرونده (Discharge summary) یا گزارش فوت و علت احتمالی. اهمیت: پرونده پزشکی ستون فقرات دعواست و برای اثبات رعایت/عدم رعایت موازین فنی و نظامات دولتی استفاده میشود. وفق ماده ۴۹۵ ق.م.ا. پزشک در صورت عدم رعایت موازین فنی و نظامات دولتی ضامن است. 2) رضایتنامهها و برگه آگاهسازی (Informed c
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
