حجر در حقوق ایران به معنای سلب یا محدودیت در اعمال حقوقی شخص به حکم قانون یا دادگاه است. بر اساس مواد 1207 تا 1214 قانون مدنی، محجورین شامل: صغیر، سفیه (غیررشید)، و مجنون هستند. در مورد سالمندان، معمولاً بحث حجر به دلیل اختلالات شناختی (مثل زوال عقل/آلزایمر) مطرح میشود که میتواند به جنون ادواری یا فقدان رشد عقلانی موثر بر تشخیص مصلحت مالی/حقوقی شبیه باشد. تف
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری