پاسخ کوتاه کاربردی: در حقوق ایران، اصل بر حمایت از اشخاص ثالث با حسننیت است؛ اما شناسنامه جعلی بهطور کلی «هیچ» اعتباری برای احراز هویت واقعی ندارد و معاملات مبتنی بر هویت جعلی میتواند باطل یا قابل ابطال باشد. با این حال، در مواردی که ثالث با حسننیت و بدون تقصیر به ظاهر قانونی اتکا کرده، میتوان از برخی نهادهای حمایتی (مثل مفهوم ظاهر، مسئولیت مدنی مرتکب، یا مسئولیت سازمان صادرکننده در صورت تقصیر) برای جبران خسارت ثالث بهره گرفت؛ نه لزوماً برای تنفیذ معامله نسبت به شخص واقعی. جزئیات به شرح زیر است: 1) وضعیت حقوقی شناسنامه جعلی و اثر آن بر معاملات - شناسنامه جعلی ذاتاً سند رسمی محسوب نمیشود و فاقد اعتبار قانونی است (مواد 1287 و 1292 قانون مدنی درباره اسناد رسمی و عادی؛ جعل موجب سقوط اعتبار سند است. همچنین مواد 523 به بعد قانون مجازات اسلامی تعزیرات درباره جعل سند و استفاده از سند مجعول). - هرگاه هویت شخص متعامل رکن اساسی قصد و تراضی باشد، معامله به دلیل فقدان قصد نسبت به شخص مورد نظر یا اشتباه در هویت میتواند باطل یا قابل ابطال تلقی شود (مواد 190، 191، 199، 200 قانون مدنی؛ نظریه اشتباه در شخصیت طرف در عقود معین مثل نکاح، حواله، ضمان و نیز در معاملات که هویت دخیل است). - در مو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری