پاسخ کلی و عملی (با مستندات قانونی): 1) تعریف و مبناهای قانونی حریم راهآهن - حریم راهآهن اصولاً یک نوار حفاظتی در طرفین محور خط است که برای ایمنی سیر و نگهداری تأسیسات لازم تعیین میشود. - مستندات اصلی: - قانون ایمنی راهها و راهآهن مصوب 1349 (بهویژه مواد 6 تا 9) - آییننامهها و دستورالعملهای شرکت راهآهن جمهوری اسلامی ایران درباره حریم و مناطق امنیتی (مقررات فنی و اجرایی) - در موارد خاص، قانون تملک آپارتمانها و قانون مدنی (اصول عمومی مالکیت و محدودیتهای قانونی) - اصل 40 قانون اساسی (تقدم نظم و ایمنی عمومی بر اعمال حق) و مواد 132 و 132 مکرر قانون مدنی (قاعده لاضرر و منع تصرفات مُضرّه). 2) حدود حریم و نحوه تعیین آن - عرض حریم بهصورت ثابت برای همه خطوط یکسان نیست و بر اساس: - نوع خط (برقی/غیربرقی)، - موقعیت (شهری/غیرشهری)، - توپوگرافی و شرایط فنی (شیب، قوسها، پلها، تونلها)، - تأسیسات جانبی (برق بالاسری، سیگنالینگ، مخابرات، زهکشی، دیوار حائل) توسط راهآهن تعیین و ابلاغ میشود. - در عمل، برای خطوط غیربرقی معمولاً چندین متر تا دهها متر از محور خط در هر طرف در نظر گرفته میشود و برای خطوط برقی به علت خطرات برق بالاسری (OHL) حریم وسیعتر است. ملاک نه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری