حریم جاده در حقوق ایران به محدودهای گفته میشود که بهمنظور ایمنی تردد، نگهداری راه، توسعه آتی، و حفاظت از تأسیسات راه، در طرفین محور جاده تعیین میگردد. تصرف، ساختوساز، کاشت درخت یا هرگونه عملیاتی در این محدوده بدون مجوز مراجع ذیصلاح ممنوع یا محدود است. مبانی قانونی و تعاریف - قانون ایمنی راهها و راهآهن (مصوب 1349) و آییننامه اجرایی آن: مهمترین مقررات حاکم بر حریم راهها. - قانون اصلاح قانون ایمنی راهها و راهآهن (مصوب 1379) و مقررات بعدی سازمان راهداری و حملونقل جادهای. - ماده 17 قانون ایمنی راهها: هرگونه تجاوز به حریم راهها و راهآهن ممنوع است و متخلف مکلف به رفع تجاوز و جبران خسارت است؛ همچنین تضمین مجازاتهای بازدارنده. - آییننامه نحوه تعیین حریم راهها و راهآهن و آزادراهها: جزئیات فنیِ تعیین عرض حریم، حریم کیفی (دید، ایمنی) و حریم موقت کارگاهی. چگونه حریم جاده تعیین میشود؟ - اصل کلی: حریم راه بر اساس نوع راه (آزادراه، بزرگراه، راه اصلی، فرعی، روستایی)، توپوگرافی، نیازهای ایمنی، شیبها، آبروها، تأسیسات جانبی و برنامه توسعه آتی، طبق جداول و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری