راهنمای عملی پرداخت و اعتراض به عوارض تابلو (تابلوهای منصوبه بر سردر مغازه/تابلوهای تبلیغاتی شهری) 1) مبنای قانونی اخذ عوارض - ماده 80 قانون شوراها و تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده (قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان و اصلاحات مرتبط مصوب 1400 نیز تأکید دارد) اختیار وضع عوارض محلی را به شوراهای اسلامی شهر داده است. - آییننامهها/مصوبات شوراهای شهر برای «عوارض نصب تابلو واحدهای صنفی» و «عوارض تبلیغات محیطی» مبنای عملی محاسبه هستند. - عوارض تابلو سردرِ واحد صنفی، ماهیتاً با «عوارض تابلوهای تبلیغاتی تجاری (بیلبورد، استرابورد، پل عابر و …)» متفاوت است. غالباً برای تابلو معرف واحد صنفی نرخهای خفیفتری برقرار است و در برخی شهرها تا متراژ مشخصی معافیت یا نرخ مقطوع دارند. 2) چه زمانی عوارض قانونی است و چه زمانی میتوان اعتراض کرد؟ - ایرادات متداول: - عدم تصویب یا عدم انتشار مصوبه شورا بهصورت قانونی (اصل قانونی بودن عوارض). - عطف به ماسبق شدن نرخهای جدید. - اشتباه در محاسبه: متراژ، تعداد وجه تابلو، نوع نورپردازی، محل نصب (ملک شخصی/حریم معبر)، کاربری ملک، مدت زمان بهرهبرداری. - عدم تفکیک «تابلوی معرف صنف» از «تابلو تبلیغاتی غیرمرتبط». - دو بار مطالبه (برای یک دوره زمانی یا یک تابلو). - مستندات: - تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده: وضع و وصول عوارض محلی در حدود اختیارات شورا. - اصل 51 قانون اساسی: اخذ هرگونه مالیات/عوارض باید به موجب قانون باشد. - آرای هیأت عمومی دیوان
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
