اختلاف وزن یا کیفیت پس از تحویل چگونه حل می‌شود؟

پاسخ کلی و عملی بر مبنای حقوق ایران: 1) مبنای حل اختلاف - قرارداد: هرچه در قرارداد یا پیش‌فاکتور/صورت‌جلسه تحویل درباره وزن‌کشی، تلورانس وزنی، نحوه نمونه‌برداری و ملاک کیفیت (عیار، درصد رطوبت، ناخالصی، آلودگی، تفکیک) قید شده باشد، اصل حاکم است. مطابق ماده 10 قانون مدنی، شروط معقول و مشروع نافذ است. - قواعد عمومی بیع: اگر سکوت یا ابهام باشد، مواد 338 به بعد قانون مدنی (بیع)، خیار غبن، خیار تخلف از وصف، خیار رؤیت و تخلف از توصیف (مواد 410 تا 416)، و قواعد تسلیم مبیع سالم و مطابق اوصاف (ماده 362) راهنماست. در تعهد به وزن/کیفیت، هرگونه عدم انطباق «تخلف از وصف» محسوب می‌شود. - عرف بازار: به موجب ماده 225 قانون مدنی، عرف و عادت در تفسیر قرارداد مؤثر است؛ در ضایعات، عرف‌هایی مثل وزن‌کشی باسکول کالیبره، نمونه‌برداری ثالث، کسورات مجاز، تلورانس 1-2% و… رایج است. 2) اختلاف وزن بعد از تحویل - پیشگیری قراردادی: - تعیین باسکول مرجع (نام، آدرس، کد توزین، ظرفیت)، الزام به ارائه برگه توزین رسمی دارای تاریخ/ساعت/پلاک خودرو. - کالیبراسیون باسکول: شرط ارائه گواهی دوره‌ای یا پذیرش فقط باسکول مورد تأیید استاندارد. - نحوه وزن‌کشی: وزن خالی و پر، پلمب بار پس از وزن‌کشی اولیه، ممنوعیت هرگونه تخلیه/افزودن بین دو وزن، حضور نماینده طرف مقابل. - تلوران