چه مدارکی برای اثبات آسیب نسج نرم لازم است؟

پاسخ کوتاه: برای اثبات آسیب‌های نسج نرم (Soft Tissue Injury) در دعاوی کیفری و حقوقی، مهم‌ترین مدارک شامل: گواهی‌ها و نظریات پزشکی قانونی، مدارک درمانی بیمارستانی و سرپایی، تصاویر تصویربرداری (MRI، سونوگرافی، CT در موارد لازم)، نسخه‌ها و فیزیوتراپی، شهادت شهود در وقوع حادثه، گزارش ضابطین یا کروکی و گزارش تصادف، و مدارک هویتی و انتساب حادثه به مرتکب است. در ادامه جزئیات و مستندات قانونی آورده می‌شود. 1) مبانی قانونی و مرجع تشخیص - مطابق ماده 449 و 450 قانون مجازات اسلامی 1392 و مواد فصل دیات جراحات، تشخیص نوع صدمه، میزان آسیب، و تعیین دیه یا ارش در صلاحیت پزشکی قانونی است. در مواردی که دیه مقدر ندارد، ارش با نظر کارشناس (پزشکی قانونی) تعیین می‌شود (ماده 449). - مواد 707 الی 715 قانون مجازات اسلامی به برخی جراحات و آثار آن می‌پردازد؛ اما اغلب آسیب‌های نسج نرم (مانند کشیدگی، پارگی تاندون/لیگامان، کوفتگی عضلانی، هماتوم، کپسولیت، آسیب فاسیال، آسیب اعصاب محیطی بدون گسستگی) دیه مقدر نداشته و مشمول ارش هستند. - از حیث دادرسی، ماده 160 قانون مجازات