دفاع در برابر اتهام «تخریب خودرو» (اعم از شکستن شیشه، خط انداختن بدنه، پنچر کردن لاستیک، آسیب به رنگ و...) باید هم از حیث ماهوی (ارکان جرم) و هم از حیث ادله و آیین دادرسی طراحی شود. در ادامه، مهمترین دفاعیات ماهوی قابل طرح با استناد به قوانین مرتبط: 1) فقدان یا تردید در رکن مادی (وقوع تخریب) - لزوم تحقق «تخریب»: طبق مواد 675 و 677 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، جرم تخریب مستلزم وارد آمدن صدمه، تلف یا ناقص شدن مال است. خطوخش جزیی که عرفاً خسارت قابل توجهی ایجاد نکرده یا اصلاً منشأ غیرعمدی/غیرمجرمانه دارد، محل دفاع است. - ضرورت انتساب فعل به متهم: صرف حضور در محل یا اختلاف شخصی کافی نیست. باید دلایل اثباتی مانند فیلم معتبر، شهادت مؤثر و معاینات کارشناسی وجود داشته باشد. اگر مدارک تصویری کیفیت یا اصالت کافی ندارند (شبهه در هویت فرد، زاویه دید، زمان و مکان)، قابل ایراد است. - عدم احراز رابطه سببیت: اگر خسارت ممکن است ناشی از حادثه دیگری باشد (مثلاً برخورد ناشناس، سقوط جسم، خرابی قبلی)، با ایراد به نظریه کارشناس و درخواست کارشناسی مجدد/هیأت سهنفره مطابق ماده 158 قانون آیین دادرسی کیفری، میتوان سببیت را محل تردید قرار داد. 2) فقدان یا تردید در رکن معنوی (عمد) - مواد 675 و 677 تعزیرات، عمد را مفروض میدانند؛ بیاحتیاطی یا خطای غیرعمدی در غالب فروض، عنوان «تخریب عمدی» ندارد. بنابراین: - وقوع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
