پاسخ کوتاه: الزام به حفظ محرمانگی اطلاعات پزشکی در ایران هم مبنای قانونی دارد و هم مبنای حرفهای/اخلاقی. اهم مبانی عبارتاند از: قانون اساسی، قانون مجازات اسلامی، آییننامههای وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی، قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات (با استثناء اطلاعات خصوصی)، و قواعد مسئولیت مدنی. نقض محرمانگی میتواند مسئولیت کیفری، انتظامی و مدنی ایجاد کند مگر در موارد استثنایی مقرر در قانون. شرح مبانی و مستندات قانونی: 1) قانون اساسی - اصل 22: حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر به حکم قانون. افشای بیمورد اطلاعات پزشکی، تعرض به حیثیت/حریم خصوصی تلقی میشود. - اصل 25 و 37 و 39 نیز در تفسیر حق بر حریم خصوصی و کرامت انسانی بهطور غیرمستقیم مؤید هستند. 2) قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) - ماده 648 قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات مصوب 1375، هنوز لازمالاجرا): اطبا، جراحان، ماماها، داروفروشان و تمام کسانی که به مناسبت شغل یا حرفه خود محرم اسرار میشوند، هرگاه در غیر موارد قانونی اسرار مردم را
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
