چه زمانی عدم امنیت به عسر و حرج منتهی می‌شود؟

پاسخ عمومی و حقوقی (نه مشاوره‌ی اختصاصی): در حقوق ایران، «عدم امنیت جانی و حیثیتی» زوجه در منزل مشترک می‌تواند با وجود شرایط و ادله کافی، از مصادیق «عسر و حرج» موضوع ماده 1130 قانون مدنی و جهت اثبات «سوء‌معاشرت» و «ضرب و جرح» و «ایذاء» موضوع ماده 1103 و 1108 و اصول کلی حمایت از نفس و حیثیت تلقی شود. معیار اصلی، احراز عرفیِ مشقت غیرقابل تحمل و استمرار آن توسط دادگاه است. در ادامه چارچوب قانونی، مصادیق، ادله‌ی اثبات، و راهکارهای عملی را می‌آورم. 1) مبانی قانونی - ماده 1130 قانون مدنی: هرگاه دوام زوجیت موجب عسر و حرج زوجه باشد، دادگاه می‌تواند او را مطلقه نماید. مصادیق حصری نیست و به تشخیص دادگاه است، اما قانون‌گذار نمونه‌هایی را ذکر کرده است. - بندهای نمونه در ماده 1130 (و رویه قضایی): ضرب و شتم یا هرگونه سوءرفتار مستمر، سوء‌معاشرت، ابتلا به اعتیاد زیان‌آور، ترک انفاق، تحقق شرایط موهمه‌ی ضرر جانی/ناموسی/مالی، و هر وضعی که ادامه زندگی را برای زن با مشقت غیرقابل تحمل همراه کند. - قانون حمایت خانواده 1391: - ماده 4 و 5 و 8: صلاحیت‌ها و رسیدگی‌های فوری؛ امکان صدور قرار تأمین دلیل و دستور موقت. - ماده 29 و 31: ضمانت‌های مالی پس از طلاق و امکان صدور دستور موقت در امور حضانت و نفقه و… . - قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): - مواد مرتبط با ضرب و جرح عمدی، تهدید، فحاشی و هتک حرمت، توهین، قذف، اکراه و اجبار؛ این‌ها پایه کیفری بر