پاسخ کوتاه: رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور (موضوع ماده 471 قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 3 قانون آیین دادرسی مدنی) نسبت به آراء بعدی و رسیدگیهای جاری لازمالاتباع است، اما بهطور معمول اثر قهقرایی ندارد و آراء قطعیشده و احکام لازمالاجرا را خودبهخود بیاعتبار نمیکند؛ مگر در حدود و مواردی که قانون اجازه بازنگری داده باشد (مثل اعاده دادرسی، فرجام، اعتراض ثالث یا موانع اجرای حکم). در نتیجه، اجرای احکام در حال اجرا اصولاً ادامه مییابد، مگر اینکه رأی وحدت رویه موجبی قانونی برای توقف یا نقض فراهم کند. توضیح حقوقی و مستندات: - ماهیت و الزامآوری: به موجب ماده 471 ق.آ.د.ک. 1392 و ماده 3 ق.آ.د.م. 1379، آراء وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور برای محاکم و مراجع لازمالاتباع است و از تاریخ صدور یا نشر، نسبت به دعاوی در جریان و آتی ملاک عمل قرار میگیرد. هدف، ایجاد وحدت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری