اقرار در حقوق ایران «اخبار شخص به حقّی برای دیگری و به ضرر خود» است و از ادلّهی مهم اثبات دعوا محسوب میشود، اما برای اعتبار آن شرایطی لازم است: 1) اهلیت مُقِرّ - طبق مواد 1259 و 1262 قانون مدنی، مُقِرّ باید بالغ، عاقل، مختار و قاصد باشد. اقرارِ صغیر، مجنون، یا شخصِ مکرَه و فاقد قصد، معتبر نیست. - اقرارِ سفیه نسبت به امور مالی بدون تنفیذ ولی/قیم نافذ نیست (ماده 1214
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری