برای توقف موقت اجرای حکم (تعلیق/توقیف عملیات اجرایی) بسته به نوع رأی و مرحله اجرا، راهکارهای مختلفی در قانون پیشبینی شده است. اهم راهها و مستندات قانونی به شرح زیر است: 1) توقیف عملیات اجرایی توسط مرجع صادرکننده رأی یا مرجع عالیتر - درخواست توقف از دادگاه صادرکننده حکم در صورت طرح اعتراض مؤثر: - واخواهی از حکم غیابی: مطابق مواد 303 و 306 قانون آیین دادرسی مدنی، صرف واخواهی بهخودیخود مانع اجرا نیست، اما دادگاه میتواند در صورت احراز ورود ضرر غیرقابل جبران و وجود دلایل قابل توجه، اجرای حکم را تا تصمیم در واخواهی متوقف کند. بهتر است همزمان تأمین مناسب پیشنهاد دهید. - تجدیدنظرخواهی: طبق ماده 345 و 347 و بهویژه ماده 347 و 351 ق.آ.د.م، اصل بر غیرمانع بودن تجدیدنظر از اجراست، مگر در موارد استثنایی (از جمله احکام مالی با اخذ تأمین، یا مواردی که قانوناً قرار توقف صادر میشود). میتوانید به استناد ماده 347 و 351 از دادگاه تجدیدنظر درخواست صدور قرار توقف اجرای حکم با اخذ تأمین کنید. - فرجامخواهی/اعاده دادرسی: مطابق مواد 367 به بعد و ماده 432 ق.آ.د.م، فرجام و اعاده دادرسی اصولاً مانع اجرا نیستند، ولی مرجع رسیدگی (دیوان عالی کشور یا دادگاه صادرکننده) در صورت احراز اوضاع و احوال خاص و احتمال ورود ضرر جبرانناپذیر میتواند قرار توقف را
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری