سفاهت در حقوق ایران به معنای ناتوانی در اداره امور مالی به دلیل سبکمغزی، بیتدبیری و عدم تشخیص مصلحت در معاملات است، بدون آنکه لزوماً قوه تمیز کلی مختل باشد. مبانی قانونی: ماده 1208 ق.م. (تعریف سفیه)، ماده 1214 و 1215 (حجر سفیه در امور مالی و نفوذ اعمال غیرمالی)، ماده 1216 (مسئولیت مدنی)، ماده 213 و 190 (اهلیت در معاملات)، و مواد 12
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری