راهنمای حقوقی اخذ مجوز احداث کانکس و سازههای موقت (راه و روال اداری) ۱) مبنا و ضرورت اخذ مجوز - هرگونه ایجاد بنا، سازه و تغییر در کاربری اراضی در محدوده و حریم شهرها نیازمند پروانه از شهرداری است. مستند: ماده 100 قانون شهرداری و تبصرههای آن؛ ماده 5 و 7 قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران؛ آییننامهها و دستورالعملهای طرحهای تفصیلی و ضوابط ملاک عمل کمیسیون ماده 5. - در روستاها و خارج از حریم شهر، مرجع صدور مجوز اصولاً دهیاری یا بنیاد مسکن و در مواردی بخشداری/فرمانداری است (مطابق قانون تعاریف محدوده و حریم شهر، روستا و شهرکها و نحوه تعیین آنها مصوب 1384 و مقررات بنیاد مسکن). ۲) تعریف و تمایز سازه موقت - سازه موقت، تأسیساتی است که: - فاقد پی و اسکلت دائم بوده یا امکان جمعآوری سریع دارد، - برای مدت مشخص و هدف خاص (کارگاهی، نمایشگاهی، امدادی، نگهبانی، کاربری موقت تجاری/خدماتی) نصب میشود، - در مغایرت با طرح تفصیلی و حقوق همسایگی نباشد. - بسیاری از شهرداریها دستورالعمل داخلی «پروانه موقت» یا «مجوز استقرار کانکس» دارند که مدتدار و قابل تمدید محدود است. عدم رعایت مدت یا تغییر کاربری میتواند به قلع مستحدثات منجر شود (تبصرههای ماده 100).
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری