راهنمای کاربردی برای سالنهای ورزشی: احراز مسئولیت و تعیین میزان خسارت در بیمه مسئولیت مدنی 1) مبنای حقوقی مسئولیت - مبنای عام: مسئولیت مدنی در ایران عمدتاً بر پایه تقصیر است (مواد 1 و 2 قانون مسئولیت مدنی 1339 و قواعد عام قانون مدنی بهویژه مواد 951 تا 955 و قاعده لاضرر). مدیر سالن زمانی مسئول است که: - فعل یا ترک فعل قابل انتساب به او یا کارکنانش باشد، - تقصیر (بیاحتیاطی، بیمبالاتی، عدم رعایت نظامات دولتی/استانداردها) احراز شود، - ورود ضرر محقق باشد، - رابطه سببیت بین تقصیر و ضرر وجود داشته باشد. - مسئولیتهای مبتنی بر خطر/اماره تقصیر: در برخی مصادیق، نوع فعالیت ریسکزا است و دادگاهها با تسامح کمتری در ارکان تقصیر برخورد میکنند؛ همچنین ماده 12 قانون مسئولیت مدنی درباره مسئولیت کارفرما نسبت به اعمال کارگران (در حین انجام وظیفه) قابل استناد است. - نظامات و استانداردها: عدم رعایت آییننامهها و دستورالعملهای وزارت ورزش و جوانان، آتشنشانی، بهداشت، ایمنی (HSE)، مقررات شهرداری، و استاندارد تجهیزات ورزشی میتواند اماره تقصیر تلقی شود. 2) ارکان احراز مسئولیت در حوادث ورزشی - احراز رابطه قراردادی یا شبهقراردادی با ورزشکار یا مراجعهکننده (بلیط، ثبتنام، قرارداد عضویت). - بررسی تکالیف ایمنی: - ایمنسازی فضا، کفپوش مناسب، تهویه، نور، علائم هشدار، دسترسی اورژانس. - نگهداری و سرویس منظم تجهیزات با مستندا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
