پاسخ کوتاه: بله، نوع وقف (عام یا خاص) در قابلیت توقیف مؤثر است؛ اما اصل حاکم آن است که عین موقوفه به طور کلی قابل توقیف و اجرا برای دیون متولی، موقوفعلیه یا واقف نیست، مگر در حدود استثناها و حقوق مالی اشخاص ثالث. تفاوت اصلی در نحوه اداره، طرف دعوا، محل استیفا و حدود تعهدات است. توضیح حقوقی و مستندات: 1) اصل عدم توقیف عین موقوفه - مطابق مواد 55 تا 62 قانون مدنی، پس از تحقق وقف، عین موقوفه از مالکیت واقف خارج و حبس میشود و فقط منافع آن طبق جهت وقف مصرف میگردد. بنابراین عین موقوفه به طور معمول قابل نقلوانتقال و توقیف به نفع طلبکاران نیست. - ماده 34 قانون مدنی: انتقال عین موقوفه جز در موارد مصرحه جایز نیست. به طریق اولی، اجرای محکومبه از محل عین موقوفه نیز ممنوع است مگر به موجب نص خاص. - در رویه اجرای احکام نیز توقیف عین موقوفه ممنوع بوده و صرفاً منافع قابل تعهد و وصول است (توقیف منافع و مطالبات ناشی از اجاره). 2) تفاوت وقف عام و خاص در اجرا - وقف عام: موقوفعلیه عموم یا عناوین عمومیاند؛ اداره با متولی منصوب یا در نبود
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری