آیا همه هزینه‌های درمانی قابل مطالبه‌اند؟

خلاصه کوتاه: - دیه جبران خسارت بدنیِ شرعی است و ربطی به هزینه‌های درمانی ندارد. - هزینه‌های درمانی اصولاً جدا از دیه قابل مطالبه‌اند. - ملاک اصلی، «قاعده لاضرر»، «اتلاف» و مقررات مسئولیت مدنی و نیز نص خاص قانون مجازات اسلامی و آیین‌نامه دیات است. - همه هزینه‌های درمانی قابل مطالبه نیست؛ فقط هزینه‌های متعارف، ضروری، مستند و مرتبط با جنایت/حادثه قابل مطالبه‌اند. هزینه‌های غیرمتعارف یا تجملی معمولاً پذیرفته نمی‌شود. تحلیل حقوقی و مستندات: 1) جدایی دیه از هزینه درمان - مطابق مواد 448 و 449 قانون مجازات اسلامی 1392، دیه مالی است که به سبب جنایت غیرعمدی (و در مواردی عمد) برای جبران صِرف صدمه بدنی تعیین می‌شود. دیه مبلغ ثابت/مقادیر مقنن دارد و ماهیتاً جریمه شرعی-جبرانی است، نه هزینه‌محور. - رویه و نظر غالب: دیه بدلِ نفس/عضو/منفعت است و هزینه‌های درمان در ذیل دیه محاسبه نمی‌شود، بلکه می‌تواند به طور مستقل مطالبه گردد. - ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و ماده 1 قانون مسئولیت مدنی 1339 به زیان‌دیده اجازه می‌دهد کلیه خسارات