پاسخ کلی و کاربردی (با استناد به قوانین ایران): 1) اصل مسئولیت باشگاه ورزشی - مبنا: ماده 1 و 2 قانون مسئولیت مدنی، ماده 328 و 331 قانون مدنی، مواد 495 و 496 قانون مجازات اسلامی (دیه و قصور). - قاعده: باشگاهها و مدیران/مربیان در قبال ایمنی و مراقبت متعارف از ورزشکاران و مراجعهکنندگان “تکلیف به احتیاط” دارند. هرگاه حادثه ناشی از تقصیر آنان (نقص تجهیزات، عدم نظارت کافی، عدم استاندارد محیط، عدم آموزش و اخطار خطرات، پذیرش افراد فاقد شرایط، بیتوجهی به قوانین فدراسیونها و آییننامههای ایمنی) باشد، مسئول جبران خسارتاند. - استثناها/کاهش مسئولیت: - قبول خطر متعارف ورزشی توسط ورزشکار (ماده 495 ق.م.ا. و رویه: خطرات ذاتیِ بازی اگر ایمنسازی رعایت شده باشد، معمولاً موجب مسئولیت نمیشود). - تقصیر خود مصدوم (ماده 526 ق.م.ا. در تعدد اسباب، و قاعده تسبیب/مباشرت) میتواند به تقلیل یا رفع مسئولیت منجر شود. - حادثه قهری یا غیرقابل پیشبینی و غیرقابل دفع. 2) مسئولیتهای متصور - مسئولیت مدنی باشگاه/مالک/مدیر مجموعه: به سبب تقصیر در نگهداری محل، عدم استاندارد، استخدام و نظارت بر مربیان، رعایت نکردن ظرفیت و ای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
