پاسخ کلی (غیرشخصی و آموزشی): پس از مطالبه مهریه و صدور و اجرای دستور تأمین خواسته به نفع زوجه، هرگونه نقلوانتقال اموال توسط زوج زیر ذرهبین قواعد «فرار از دین» و «معاملات به قصد اضرار» قرار میگیرد. بهطور خلاصه، اگر معامله به قصد تبانی یا بهمنظور اضرار به حق طلبکار (اینجا: زوجه به عنوان طلبکار مهریه) انجام شود، قابل ابطال یا غیرقابل استناد است. بنابراین زوج در انجام معاملات مشروع باید معیارهای حسننیت، شفافیت و رعایت حقوق طلبکار را رعایت کند. مهمترین مبانی قانونی: - ماده 218 قانون مدنی: معامله به قصد فرار از دین نافذ نیست؛ اگر به تبانی با طرف معامله باشد و به زیان طلبکاران، غیرنافذ/قابل ابطال تلقی میشود. - ماده 218 مکرر قانون مدنی: هرگاه طلبکار دین خود را به طریق قانونی مطالبه کند، مدیون حق ندارد بهنحوی از انحا اموال خود را به دیگران منتقل کند که متعارفاً موجب تضرر طلبکار شود؛ چنین انتقالی در برابر طلبکار نافذ نیست. - مواد 21 تا 29 قانو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری