خلاصه پاسخ: - اصل بر این است که هر امضایی روی چک، به نام کسی که امضا کرده، معتبر است و آثار حقوقی خاص خود را دارد. اگر درباره ماهیت امضای شخص ثالث (اینکه ظهرنویس است یا ضامن/کفیل یا صرفاً گواه) اختلاف پیش آید، بار اثبات بر عهده مدعیِ خلاف ظاهر است. - در عمل، امضای پشت چک بدون قید، قرینه بر ظهرنویسی (انتقال) است؛ اما اگر قرائن یا اوضاع و احوال دلالت بر ضمانت کنند، ممکن است امضا به عنوان ضمانت تلقی شود. مدعی هرکدام (انتقال یا ضمانت) باید ادعای خود را اثبات کند. - رویه قضایی تمایل دارد امضای مبهم را به نفع دارنده چک تفسیر کند، اما از نظر قواعد ادله، کسی که خلاف ظاهر و عرف را ادعا میکند، مکلف به اثبات است. توضیح حقوقی و مستندات: 1) تفاوت ماهیتها - ظهرنویسی (انتقال): بهموجب ماده 245 قانون تجارت و قواعد اسناد تجاری، ظهرنویسی سبب انتقال حقوق ناشی از چک به دارنده بعدی میشود و ظهرنویس اصولاً در مقابل دارنده، مسئولیت تضامنی دارد (مواد 249 ق.ت. در مورد برات و سفته که به حکم ماده 314 ق.ت. در مورد چک نیز مجری است). - ضمانت/کفالت: مطابق ماده 249 ق.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری