ابطال ابراء در چه چارچوبی قابل طرح است؟

ابطال ابراء مهریه در چه چارچوبی قابل طرح است؟ 1) مبنای حقوقی ابراء و امکان ابطال - ابراء در حقوق ایران ایقاع است؛ یعنی با اراده یک‌طرفه داین (زن) دینِ مدیون (شوهر) ساقط می‌شود. مستند: مواد 289 و 290 قانون مدنی. - ابراء اصولاً صحیح و لازم‌الاجراست، مگر اینکه به عللی از علل بطلان یا قابل‌ابطال بودن معاملات و ایقاعات خدشه‌دار شده باشد. مهم‌ترین مبانی طرح دعوای ابطال یا عدم نفوذ ابراء: - فقدان قصد یا رضا (مواد 190، 191، 199 قانون مدنی) - اکراه (مواد 203 تا 208 قانون مدنی) - اشتباه مؤثر (مواد 200 و 201 قانون مدنی) - تدلیس/فریب (مواد 438 و 439 به قیاس قواعد عمومی، و قواعد عمومی غرور) - حجر/عدم اهلیت (مواد 210، 211، 212 قانون مدنی) - فقدان سمت یا نمایندگی (مواد 662 به بعد) - نامعین بودن موضوع یا وجود دین (مواد 214، 216، 365 و قاعده «ابراء ما لا یجب») - نامشروع بودن جهت در صورت تصریح و عدم مشروعیت (ماده 217) - صوری بودن (قصد جدی وجود نداشته باشد) 2) موارد شایع عملی که می‌توان ابطال/عدم نفوذ را مطرح کرد - اکراه و اجبار: اگر زن تحت فشار جدی، تهدید به طلاقِ بدون حقوق، تهدید به سلب حضانت یا تهدیدات مؤثر به جان، آبرو یا مال، اقدام به امضای ابراء کرده