خلاصه پاسخ: همه آراء دادگاه خانواده قابل اجرا نیستند. فقط «احکام و قرارهای اجرایی» که متضمن الزام، محکومیت یا دستور انجام/ترک کاری هستند قابلیت اجرا دارند. آراء اعلامی یا تأییدی، و نیز برخی قرارها، صرفاً جنبه اعلامی دارند و نیاز به اجرا به معنای اجراییه ندارند. مبنای قانونی: قانون اجرای احکام مدنی، قانون حمایت خانواده 1391، قانون آیین دادرسی مدنی، و مقررات اجرای مفاد اسناد رسمی لازمالاجرا. 1) کدام آراء خانواده قابل اجرا هستند؟ - احکام محکومیت مالی: مانند محکومیت به پرداخت نفقه زوجه یا اقارب، مهریه (در فرض صدور حکم محکومیت)، اجرتالمثل ایام زوجیت، نحله (در موارد مقرر). مستند: مواد 1 و 34 به بعد قانون اجرای احکام مدنی؛ مواد 1106، 1107، 1082 ق.م. - احکام غیرمالی (الزام و انجام فعل/ترک فعل): - الزام به تمکین (در بخش تمکین خاص اجراپذیری مستقیم ندارد، اما آثار حقوقی دارد؛ تمکین عام در حدی که قابل اعمال از طریق اجرای احکام باشد محدود است. رویه غالب: صدور حکم تمکین بیشتر برای اثبات حق و ایجاد آثار است تا اجرای قهری؛ اجرای مستقیم به معنای اجبار فیزیکی منتفی است. ماده 9 ق.ح.خ 1391 در باب شوراهای حل اختلاف و داوری خانوادگی و نیز اصول نظم عمومی). - الز
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
