بر اساس ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی، حضانت فرزندان تا هفت سالگی با مادر و پس از آن با پدر است، مگر اینکه مصلحت کودک اقتضا کند خلاف این عمل شود. این قانون به قاضی اجازه میدهد شرایط واقعی زندگی هر والد را بررسی کند. هدف قانون حمایت از منافع کودک است، نه برتری یکی از والدین. در موارد خاص ممکن است حضانت به مادربزرگ یا پدربزرگ نیز سپرده شود. در هر حال، مصلحت کودک معیار نهایی تصمیم دادگاه است.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری