عرفان بدون عمل، فلسفهای خشک است. تجربهی مراقبه، ذکر، خدمت و تهذیب نفس پایههای اصلی عرفاناند. عارف واقعی به جای سخن گفتن از نور، در تاریکی خدمت میکند. عمل، معیار صداقت راه است.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
دسترسی سریع پس از خرید