زبان و تاریخ دو ستون اصلی ملتسازی هستند. زبان ابزار ارتباط و هویت فرهنگی است و تاریخ حافظه جمعی ملت محسوب میشود. نظامهای آموزشی از طریق آموزش تاریخ مشترک و زبان رسمی، ملت را بازتولید میکنند. وقتی این دو عامل تضعیف شوند، انسجام ملی آسیب میبیند. بنابراین سیاستهای زبانی و آموزشی در حفظ ملت اهمیت زیادی دارند.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری