مسئولیت مدنی در آلودگی به معنای الزام فرد یا نهادی است که باعث آسیب به محیط زیست شده تا خسارت را جبران کند. این مسئولیت میتواند ناشی از فعل مستقیم، قصور یا بیاحتیاطی باشد. در ایران، قوانین متعددی مانند قانون حفاظت محیط زیست و قانون مدنی این موضوع را پوشش میدهند. هدف از این مسئولیت، بازگرداندن محیط به وضعیت پیشین و جلوگیری از تکرار تخلف است. در واقع، این اصل تضمین میکند که آلودگی بدون پاسخ نماند.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
