موقعیت بازیگر در صحنه میتواند نشانهی قدرت، انزوا یا ارتباط باشد. ایستادن در مرکز صحنه معمولاً نشاندهندهی تسلط است، در حالی که گوشهها نماد ضعف یا کنارهگیریاند. فاصله بین بازیگران نیز معنا دارد و باید آگاهانه تنظیم شود. این زبان فضایی به روایت عمق میبخشد. کارگردان و طراح باید آن را بهصورت هماهنگ اجرا کنند.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری