تعادل بین آزادی فردی و منافع عمومی با رعایت قانون و اخلاق اجتماعی برقرار میشود. اگر آزادی فردی به آسیب جمع منجر شود، باید محدود شود و برعکس. قانون اساسی ایران تلاش کرده این مرز را با تعریف وظایف دولت و ملت مشخص کند. مشارکت آگاهانه مردم در تصمیمگیریها به این تعادل کمک میکند. گفتوگو و مدارا ابزار اصلی این توازناند.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری