در حقوق ایران، اصطلاح «رزمنده» در قوانین مختلف دفاع مقدس بهکار رفته و معیار اصلی آن شرکت داوطلبانه یا مأموریتی در دفاع از کشور در دوران جنگ تحمیلی یا مأموریتهای رزمی همعرض است. مهمترین منابع و تعاریف: 1) قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران (مصوب 1391 و اصلاحات بعدی) - ماده 1 و تبصرههای آن: عنوان «ایثارگر» را به مجموعهای شامل شهید، جانباز، آزاده و «رزمنده» تعمیم میدهد. هرچند قانون جامع تعریف تفصیلی مستقل از «رزمنده» ارائه نداده، اما ارجاع آن به مقررات بنیاد شهید و امور ایثارگران و ستاد کل نیروهای مسلح برای احراز عنوان روشن است. 2) آییننامهها و دستورالعملهای احراز سابقه رزمندگی - ملاک عملی احراز رزمندگی، داشتن سابقه حضور در جبهه/مناطق عملیاتی در بازه دفاع مقدس (31/6/1359 تا 29/5/1367) یا مأموریتهای رزمی همطر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
